czwartek, 11 lipca 2013

Joanna Chełstowska, Ludwik Kozłowski "Riko i my. O kotach, ludziach, przyjaźni i zaufaniu"



Autorzy: Joanna Chełstowska, Ludwik Kozłowski
Wydawnictwo: Pierwsze
Data wydania: maj 2013
Liczba stron: 223












Kiedy jakiś czas temu dostałam maila z informacją, że istnieje możliwość zrecenzowania książki o kocie miałam sprzeczne uczucia. Oczy na okładce patrzą tak czarująco, kociak choć wielki wygląda na sympatycznego a i opis bardzo mnie zaintrygował. Zastanawiałam się jedynie co można napisać o kotach na tylu stronach? Czy taka książka zaciekawi kogoś, kto uwielbia zwierzęta ale nie ma w domu kota? Postanowiłam to sprawdzić.

Riko to ogromny szarobury kocur, który pod wieloma względami jest inny niż przedstawiciele jego gatunku. Samiec-kot nie opiekuje się przecież młodymi ani nie ratuje innych kociaków z opresji. Ale Riko to wyjątek. Gdy doczekał się ze swoją Szarosrebrną czterech małych kociąt, dostarczał im pożywienie, dbał jak umiał i pomagał, bo przecież nie mógł liczyć na pomoc gospodarzy, w których szopie mieszkali. Z ich strony kocia rodzina mogła spodziewać się kopniaków, kija i kamieni.

Pewnego dnia, podczas rutynowego obchodu po okolicy i polowania na myszy, Riko spostrzega zmiany. Dotychczasowa oaza spokoju - łąka - zmienia się nie do poznania, bowiem przyjechali na nią ludzie wraz z ciężkim sprzętem - koparkami, spychaczami. Rikiemu zburzyło to nieco plan polowania, ale codziennie sprawdzał postęp robót i z niepokojem stwierdził, że niedługo zamieszkają tu ludzie, ponieważ budowane są nowe domy. A przecież ludzie niekoniecznie oznaczają dla kotów coś pozytywnego, bo na przykładzie swoich gospodarzy kocur widział, że człowiek może zrobić kotu krzywdę.

Kiedy już nowe domy zasiedlili ludzie, Riko za cel najważniejszy postawił sobie obserwację jednego z  domostw. Okazało się, że mieszkają tam kobieta, mężczyzna i kot - stary i chory Czorcik. Co wyniknęło ze znajomości Rikiego z tymi ludźmi? Jakie nawiązali relacje? Czy ogromny i silny kot zaprzyjaźnił się ze staruszkiem czy próbował się go pozbyć? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie naturalnie w książce "Riko i my".

Książka napisana jest z perspektywy kota. I to kot jest w niej najważniejszy, a właściwie wiele kotów, bo z czasem pojawia się ich więcej niż tylko Riko wraz ze swoją małą rodzinką. Autorzy napisali świetne dzieło, pokazujące ludziom, jak należy traktować te małe, mruczące i ocierające się o nasze nogi stworzenia. Pokazali świetnie, że koty też czują, mają swoje potrzeby a także, że potrafią cierpieć. Niejednokrotnie spotykamy się przecież w życiu z krnąbrymi zachowaniami człowieka, a przecież to my jesteśmy istotami najbardziej myślącymi i powinniśmy opiekować się bezbronnymi zwierzakami. Bo jak taki kot ma sobie poradzić w zimie, gdy nie ma jak upolować myszy a gospodarz ciska tylko kamieniami zamiast postawić miskę z ciepłym mlekiem? Nie z każdej choroby kot potrafi wylizać się sam - pomóżmy kotu dojść do zdrowia, ale wcześniej wytłumaczmy mu co się dzieje.

Mimo, że nie jestem "kociarą" książka mnie urzekła. Czytało mi się ją bardzo szybko i nawet w drodze do pracy, kiedy to jadę zaledwie dziesięć minut tramwajem, zdołałam poznać zwykle dwie nowe przygody kociaków. Jest to lekka lektura, bardzo zabawna, ale i podejmująca trudne relacje człowiek-kot oraz kot-kot. Zaryzykuję stwierdzenie, że to autorzy są bohaterami tej książki, bo czytając ją widać, że piszący mają "bzika" na punkcie miuczących futrzaków. Na końcu książki znajduje się słownik kociej mowy, z którego możemy się nauczyć odczytywać zachowania naszego zwierzaka - kiedy jest zadowolony a kiedy nie. Jeśli więc ktoś z Was potrzebuje miłej i odprężającej książki to serdecznie polecam zapoznanie się z opowieścią o czarującym kocie Riko. Rewelacja!



Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: Book z nami (1,2 cm), Pod hasłem, Polacy nie gęsi..., Debiuty pisarskie (Kozłowski), 52 książki


Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki 
dziękuję Pani Magdalenie z Wydawnictwa Pierwsze.pl 


oraz Panu Grzegorzowi z portalu czytanienieszkodzi.pl




15 komentarzy:

  1. Też już przeczytałam i jestem pod urokiem książki i kociej ferajny tylko jeszcze muszę coś skrobnąć.)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oj, tak kocia gromadka też zawładnęła moim sercem :)

      Usuń
  2. Dużo czytałam o tej książce i ogromnie chciałabym ją przeczytać.

    OdpowiedzUsuń
  3. Już gdzieś o tej książce czytałam i chociaż lubię kociaki to nie wiem czy ta pozycja by mnie wciągnęła. Ale jeśli będę miała okazję to spróbuję się przekonać :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Spróbuj, bo moim zdaniem książka jest przeurocza i nawet ktoś kto za kotami nie przepada to by się do kociej ferajny przekonał :)

      Usuń
  4. jestem straszną kociarą więc i z książką mogłabym się zaprzyjaźnić bardzo szybko :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Jak będzie hasło w wyzwaniu o zwierzętach, to poszukam ;)) :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Ja nie przepadam za kotami, a i treść mi jakoś specjalnie nie przypadła do gustu, więc sobie odpuszczam. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  7. brzmi rewelacyjnie :) Cały czas, gdy czytałam Twoją recenzję miałam banana na twarzy :) Może po przeczytaniu zrozumiałabym w końcu motywy działania mojego kota Mariana? ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. przy czytaniu książki to dopiero są emocje :) jest pisana z perspektywy kota, więc myślę że Marian byłby bardziej rozumiany, gdyby podsunął swojej Pani książkę o Rikim

      Usuń
  8. Koty bardzo lubię, o książce pierwsze słyszę, ale jestem nią zainteresowana po Twojej recenzji, dzięki:)

    OdpowiedzUsuń

Przeczytałaś/-łeś to co napisałam, napisz co o tym myślisz, będzie mi miło :)

Zastrzegam sobie prawo do usuwania komentarzy anonimowych, obraźliwych i spamu.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...