Pierwsze zdanie z okładki tej książki brzmi: "Pierwsza od czasu filmów Stanisława Barei prawdziwa komedia polityczna!" To właśnie ono było impulsem do zakupu i przeczytania tej książki.
Głównym bohaterem jest Andrzej Kmicic-Potocki - poseł. Jest to człowiek bezbarwny, bez własnego zdania, bez własnych poglądów. Wykorzystuje go jego własna partia oraz media, dla których jest łatwym do zmanipulowania pionkiem. Jego życie zaczyna się zmieniać - tylko pozornie na lepsze - gdy na arenie politycznej pojawia się jego sobowtór. Andrzej Kmicic-Potocki nr 2 jest wyrazisty, charyzmatyczny, doskonale przemawia w Sejmie, świetnie radzi sobie podczas wywiadów medialnych i porywa tym tłumy.
Jednak sobowtór potrafi też pokazać swoje gorsze "ja". Jak skończy się to dla naszego bohatera? Zapraszam do lektury "Plagiatu". Mnie zakończenie mocno zdziwiło.
Czy książka jest komedią? Hmmm... po części tak, ale autorka obnaża prawdziwe oblicze Sejmu i posłów. Dosadnie opisuje picie wódki w sejmowym bufecie, tworzenie bezsensownych komisji śledczych, projekt skrócenia urlopu macierzyńskiego do czterech tygodni oraz pomysł wprowadzenia płatnych ścieżek rowerowych.
Książka przeczytana w ramach wyzwań: Z literą w tle, 52 książki
