czwartek, 14 kwietnia 2016

Magdalena Witkiewicz "Cześć, co słychać?" - przedpremierowo




Autor: Magdalena Witkiewicz
Wydawnictwo: Filia
Data wydania: planowana na 27 kwietnia 2016
Liczba stron: 320










O Magdzie Witkiewicz polskim czytelniczkom chyba pisać nie trzeba [kto nie czytał żadnej książki, jest przeze mnie proszony o sięgnięcie i skosztowanie:)]. Przeczytana przedpremierowo kolejna powieść, doskonale wpasowuje się w kanon pisarski autorki. Dlaczego? Bo jest lekko i z humorem, ale zarazem daje mocno do myślenia i porusza trudny temat.

Zuzka jest zwyczajną kobietą w zwyczajnej polskiej rzeczywistości. Jak Ty czy ja. 
Ma męża, dzieci, pracę, dom, samochód. Ot, poukładane życie. Choć wiadomo, że idealnie nie jest, bo mąż stał się rutyniarzem, nie obchodzi go romantyzm, nawet w chwilach, gdy uda im się oddać dzieci do babci. A kiedyś przecież było tak pięknie i sielankowo... Było romantycznie, były motyle w brzuchu... Ale to był początek znajomości, kiedy zbliżył ich do siebie Śmierdziel błyszczący :)
A przecież po latach nawet jeśli jest nam źle, to pewne rzeczy stają się już przyzwyczajeniami. Zatracamy siebie i swoje pragnienia w codzienności, w kieracie i odpuszczamy swoje własne potrzeby, dla dobra innych, dla dobra rodziny.

Bohaterka zbliża się do magicznego progu lat czterdziestu i coraz częściej zaczyna się spotykać z przyjaciółkami z czasów szkolnych. Kobiety narzekają na wiek, mankamenty urody, wymieniają się opowieściami o tym, co zmieniło się w ich życiu, czy są szczęśliwe na drodze którą wybrał im los... ale przede wszystkim powracają wspomnieniami do młodych lat...

Wtedy właśnie w głowie Zuzki zapala się kontrolka, która uruchamia cały mechanizm otwierający "szufladkę" z zamkniętymi w niej zdarzeniami przeszłości... A w niej były facet, jej miłość z dawnych czasów, kochanek i utracone szanse, na - być może - inną teraźniejszość. Jakie podejmie kroki? Czy lubiąca spokój, bezpieczeństwo i stabilizację kobieta odważy się na pierwszy krok? Krok, ku otworzeniu tej szufladki... Czy przełamie się i podejmie ryzyko kontaktując się z byłą miłością? Czy wiedząc jak słowa "Cześć, co słychać?" mogą zmienić życie odważy się je zadać? Czy czytelnik zgodzi się z jej wyborami? Czy ma ochotę "trzepnąć ją w ucho", by stojąc na rozdrożu podjęła inne decyzje?

W dobie "naszej klasy", "fejsbuka", blogów, instagramów i innych internetowych wynalazków, jakże łatwo jest nawiązać kontakty ze znajomymi sprzed lat. Jakże łatwo jest przywrócić wspomnienia, poruszyć tym, co już leżało na dnie, zapomniane... Jakże łatwo można mieć pragnienie, by porzucić na kilka godzin poukładane dotąd życie, męża, dzieci i spotkać się z kimś, kto był dla nas bliski... To nic, że to było kiedyś... dawno... nieaktualne... zakończone... 
Może tak naprawdę, wcale nie jest takie nieważne i przeszłe? Może wystarczy słowo, gest, spotkanie, by wszystko na nowo odżyło? Tylko czy warto ryzykować? Czy warto położyć na szali to co jest teraz wraz z tym, co powrót do przeszłości może zniszczyć a nie wiadomo co z niego wyniknie? Choć wiadomo, że zakazany owoc smakuje najlepiej to może warto to przemyśleć?

Ileż to razy w naszym dorosłym życiu zdarza nam się powracać myślami do przeszłości i myśleć "co by było gdyby"... (zwłaszcza, kiedy jesteśmy niewyspani, zmęczeni, niezadowoleni, wszystko się wali a druga osoba zawodzi). Gdybym wtedy powiedziała coś innego? Gdybym wtedy zrobiła coś innego? Gdybym wtedy podjęła inną decyzję? Może byłabym szczęśliwsza? Może byłabym w innym miejscu świata, miała inne życie, inny dom, innego męża... Jedno mi tylko Magda Witkiewicz uświadamia - podobnie jak bohaterce - wiele mogłabym zmienić, ale wtedy nie miałabym córci (Zuzka - dwóch córek). Na szczęście ja nie mam wyrzutów sumienia dotyczących moich byłych związków. To ja je kończyłam i nie odczuwam zupełnie nic radosnego na myśl o tamtych czasach ani że to mogłoby się udać teraz raz jeszcze...


Jedynie trzy razy (albo trzynaście, tak na wszelki wypadek) zastanowię się, zanim napiszę czy powiem do kogokolwiek z przeszłości "Cześć, co słychać?"...


Magda Witkiewicz jak zawsze pokazała, że o czym by nie napisała, jakiego tematu by się nie podjęła to wywołuje w czytelniku szok. I niedowierzanie. Potrafi napisać o rzeczach zwykłych i niezwykłych. Potrafi wwiercić się głęboko do kory mózgowej i zmusić do naprawdę ogromnej pracy. Książkę trzeba na pewno przemyśleć. Ona nie pozwoli przejść nad sobą do porządku dziennego.
Zwłaszcza, że to nie jest po prostu obyczajówka (dlatego, jeśli chcesz odłożyć książkę w trakcie czytania tylko z tego powodu, że wydaje Ci się, że to schematyczne czytadełko - proszę, nie rób tego)! Nie! To obyczajówka z niespodzianką. Tak naprawdę to dopiero przy końcu lektury wychodzi na jaw prawdziwa idea tej powieści. Jaki to trudny i kontrowersyjny temat tym razem skusił autorkę? Tego nie zdradzę, ale uwierzcie... nie da się prędko zapomnieć o książce, zwłaszcza w chwili, gdy przez pryzmat niespodziewanego wątku spojrzymy na całą historię raz jeszcze, ale... inaczej.

"Cześć, co słychać?" zmienia w naszym myśleniu wiele i po prostu warto ją przeczytać!





Wszystkie powtórzenia słowne, które znalazły się w recenzji, są celowe. By zwrócić uwagę, by uwypuklić, by podkreślić.


Książka przeczytana w ramach wyzwań: 52 książki


Za możliwość przeczytania książki
dziękuję Autorce

19 komentarzy:

  1. Jest w moich czytelniczych planach ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie mogę się doczekać tej książki (-: I zazdroszczę ci, że już masz (-:

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Będziesz zachwycona :) Mam "ebuczka" i sama sobie zazdroszczę :)

      Usuń
  3. Juz nie mogę się doczekać gdy będzie w bibliotekach. Zapowiada się cudnie.

    Nawet w dobie wszechobecnego internetu i wszelakich portali społecznościowych nie zawsze mamy możliwość spytania Byłej Miłości - Cześć co słychać? - bo czasem to zwyczajnie niemożliwe. Obecnie coraz rzadziej myślę co by było gdyby. Byłoby inaczej. Przede wszystkim nie miałabym chłopców, nie takich.. niekoniecznie byłoby przecież lepiej. Los wybrał i trzeba było to ogarnąć mimo że czasem nie było lekko. Najgorzej gdy rozpada się coś pięknego, na ówczesna chwile, bez zgody najbardziej zainteresowanych osób.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jest cudna! Podoba się, zaskakuje i zmusza do refleksji na dużą skalę.
      Masz rację, byłoby inaczej i niekoniecznie lepiej, ale... zresztą wiesz... może czasem warto zaryzykować? A może czasem lepiej że nie ma okazji zapytać?

      Usuń
    2. Ja niestety nie mam obecnie takiej opcji bo śmierć nie wybiera.

      Za to z innym facetem, jednym czy drugim, nie chciałabym zaczynać od nowa, nawet znajomosci

      Usuń
    3. To życie faktycznie Ci pomogło w zadawaniu mniejszej liczby ewentualnych pytań gdybających....

      Usuń
  4. Dodaje na Lubimy czytać do Chce przeczytać.

    OdpowiedzUsuń
  5. W tej powieści jest magia. I solidna porcja refleksji, aż boli serce. Cudowna :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Refleksji to jest cały worek! :) A bomba na końcu... kolejny dobry kawał mięsa z tej powieści :)

      Usuń
  6. Na pewno się skuszę. Piszesz bardzo przekonująco :). Dopisuje do listy prezentów

    P.S. W tekście zamiast "zakazy owoc" powinno być "zakazany"

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zawsze staram się pisać przekonująco i obowiązkowo - szczerze! :) Lubię kiedy po kilku miesiącach ktoś pisze pod recenzją komentarz, że skorzystał i jest zadowolony :)
      Dzięki :)

      Usuń
  7. Na pewno się skuszę. Piszesz bardzo przekonująco :). Dopisuje do listy prezentów

    P.S. W tekście zamiast "zakazy owoc" powinno być "zakazany"

    OdpowiedzUsuń
  8. Lubię twórczość Witkiewicz, więc ta pozycja jest obowiązkowa!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oczywiście, że obowiązkowa! Będziesz zadowolona :)

      Usuń
  9. Ewelcia, recenzję przeczytam gdy sama przeczytam książkę.

    OdpowiedzUsuń

Przeczytałaś/-łeś to co napisałam, napisz co o tym myślisz, będzie mi miło :)

Zastrzegam sobie prawo do usuwania komentarzy anonimowych, obraźliwych i spamu.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...