wtorek, 30 października 2012

I jeszcze kilka książek października

Targi już opisane, to teraz jeszcze o tych książkach, które pojawiły się w moim życiu w październiku.



 
W piątek odebrałam z poczty awizo - przesyłka okazała się być książkami z Włóczykijki :) Są to dwie powieści Magdaleny Witkiewicz "Milaczek" i "Panny roztropne". Lada chwila zaczynam czytać :)




 


Stosik malutki, pozatargowy.
Pierwszą od góry zakupiłam w promocji Biedronki - wszędzie pisało się o niej, że warto przeczytać i postanowiłam się przekonać na własne oczy.
Pozostałe dwie - mąż znalazł na ulicy i przygarnął... to nic, że to tylko pojedyncze tomy...






A dziś w skrzynce na listy znalazłam list od Zbrodni w Bibliotece - książkę wygraną w konkursie "5 lat ZwB". Kolejny fajny kryminał do kolekcji :) Dziękuję


niedziela, 28 października 2012

16 Targi Książki w Krakowie


Cały Kraków, cała Małopolska... ba cały kraj - czekał na te dni: cztery dni października to święto książek w Krakowie. Już od wielu lat, to właśnie podczas tych targów, można zakupić ksiązki w okazyjnych cenach, porozmawiać z autorami i wydawcami, ale również chłonąć atmosferę miliona (pewnie tyle było, prawda?) książek w jednym miejscu :)

Osobiście na targach spędziłam niewiele czasu w tym roku, nie ze wszystkimi autorami, z którymi chciałam, udało mi się spotkać (Magdalena Kordel, Magdalena Witkiewicz), jednak i tak spędziłam ten czas najlepiej jak umiałam. Na szczęście wiele autografów miałam już z lat ubiegłych, więc kilka kolejek mogłam sobie odpuścić (Wojciech Cejrowski, Ewa Wachowicz, Martyna Wojciechowska).


Ale do rzeczy :)


Podczas targów udało mi się dokonać wymiany czterech książek w ramach akcji

Zdobycze:




* * *

Udało mi się spotkać z autorkami, których książki już posiadałam, uzyskać autografy i zamienić kilka słów:




Sasza Hady i Małgorzata Gutowska - Adamczyk










* * *

Wiedziałam, że będzie tak, iż przed zakupami całkowicie się nie wzbronię... Ograniczyłam je do minimum i mój zakupowy stosik wygląda tak:



Rozdział I "Mistrza" Kasi Michalak jest oczywiście darmowy :) Dziękuję




Anna Szepielak













Kasia Michalak

Nie umiałam się zdecydować, którą ze swoich książek zabrać po autograf, więc ... zakupiłam "Nadzieję"




Udało się zrobić fotkę z p. Kasią oraz zamienić kilka słów. Autorka to bardzo sympatyczna osoba. Podczas spotkania z nią, poznałam również p. Kasię Enerlich, będącą tam na chwilę towarzysko. To w jej aparacie mamy wspólną fotkę - mój odmówił posłuszeństwa.





Na stoisku Harlequina/Miry spotkała mnie miła niespodzianka. Zainteresowałam się romasami historycznymi, których ciekawe recenzje czytałam wielokrotnie na blogu Miłośniczki Książek. Wtedy jedna z przedstawicielek wydawnictwa poleciła mi jedną z książek, zgodziłam się na jej wybór, podchodzę do kasy... a drugą książkę (obie widoczne w stosiku) dostałam gratis! :) Z uśmichem odpowiedziałam, że recenzje na moim blogu też będą gratis. Nie mogę się doczekać lektury.

* * *

Przez dwa dni targów nie omijałam stoisk dziecięcych. Oto wynik zakupów dla mojej córy. Jest tam też płyta do nauki angielskiego - prezent od Ewy (dzięki), którą spotkałam na targach, jako przedstawiciela wystawcy. A jest to moja koleżanka z roku, studiowałyśmy razem (pozdrawiam :)


* * *

Mój plecak przyniósł do domu również sporo katalogów, ulotek, kart rabatowych i zakładek od samych autorów :)


A sporo autografów mam w swoim notesie. Niestety aż tylu książek kupować nie jestem w stanie... Miłe słowo zamieniłam i podpis uzyskałam m.in. od Marii Czubaszek, Artura Andrusa, "Nergala", Agaty Tuszyńskiej, Kasi Enerlich, Michała Rusinka, Marii Ulatowskiej. 

Ufff... było super. Szkoda, że następne targi dopiero za rok...

piątek, 26 października 2012

Katarzyna Michalak "Sklepik z niespodzianką. Bogusia"

Czy jest tutaj ktoś kto jeszcze nie zna twórczości Katarzyny Michalak? Tak? To prędziutko do księgarni, bliblioteki czy do koleżanki. Czas to zmienić! Jestem właśnie po lekturze - czwartej już (albo dopiero) - książki Pani Kasi i gorąco zachęcam do czytania jej twórczości.

"Sklepik z niespodzianką. Bogusia" to pierwsza książka z Serii z kokardką. Sięgając po nią nie wiedziałam czego się spodziewać - do tej pory znałam tylko Serię owocową. Autorka nie zawiodła i książka dostarczyła mi wielu uśmiechów i wzruszeń. Cechą charakterystyczną tej pozycji są prezentowane przepisy kucharskie na ciasta, czekoladę i powidła.

Główna bohaterka - Bogusia - to młoda dziewczyna, która wraca z pracy w Holandii do rodzinnego domu w Warszawie. Jednak przejeżdżając przez nadmorskie miasteczko Pogodna czuje, że znalazła swoje miejsce na ziemi. Wynajmuje kamienicę od Pana Jakuba, z przytulnym pięterkiem urządzonym idealnie dla romantyczki oraz z pomieszczeniami na parterze, w których zakłada swój wymarzony Sklepik z Niespodzianką. Zamierza sprzedawać "kurzołapki" oraz ciasto i czekoladę własnej roboty.
W Pogodnej Bogusia zaprzyjaźnia się z Adelą, Lidką oraz Stasią, choć wielu ciekawych przeżyć dostarczają również Konstancja, Bartek i Igor.

Książka obfituje w wątki pełne napięcia, a także przekazuje czytelnikowi czym jest miłość, przyjaźń, zaufanie oraz bezinteresowne niesienie pomocy innym. Naprawdę warto sięgnąć po tą opowieść.


Książka przeczytana w ramach wyzwań: Daj się zaczarować Kasi Michalak, Polacy nie gęsi..., Z literą w tle, 52 książki

środa, 24 października 2012

Katarzyna Michalak "Powrót do Poziomki"

Jest to trzecia książka Katarzyny Michalak z serii owocowej, trzecia, którą przeczytałam i zachwyciłam się. Kolejna magiczna babska powieść, która najpierw kusi i przyciąga stojąc na półce, by potem poruszyć najgłębsze emocje i ... zbyt szybko ukazać ostatnią stronę. Tego nie lubię najbardziej, świetne książki zbyt szybko się kończą. Sięgałam po kontynuację "Roku w Poziomce" z niecierpliwością, ale i niepokojem. Bałam się, że po świetnej części pierwszej nic ciekawego już teraz nie przeczytam o życiu szalonej Ewy. Myślałam, że to taki naciągany ciąg dalszy. Myliłam się! I to jak bardzo...

"Powrót do Poziomki" jest podzielony na rozdziały, którymi są poszczególne miesiące. Książka rozpoczyna się od ukazania szczęśliwego rodzinnego życia kilku par: Ewy i Witka wraz z maleńką Julijką, Karoliny i Andrzeja oczekujących na narodziny bliźniaków oraz matki Ewy - Anny i Iana, podróżujących po świecie. W życiu głównej bohaterki - Ewy nadchodzi moment, kiedy postanawia wrócić do pracy, do swojej perełki - Wydawnictwa Impresja. Lecz by mogło się to ziścić, matka musi powierzyć komuś swoje dziecko. I tak oto w Poziomce pojawia się niania. Jej osoba wywołuje niemałą rewolucję w życiu Ewy, ale jaką - nie zdradzę. W "Powrocie do Poziomki" nie brakuje dbałości głównej bohaterki o zwierzęta zamieszkujące wraz z nią w Urlach oraz łez po stracie niektórych z nich. Powieść obfituje w opis pięknej polskiej wsi, chwilami wręcz "wiejskiej sielanki" z przyrodą tuż za progiem, ale autorka pokazuje czytelnikowi również Indie i tamtejszą biedę.
W książce nie brakuje dramatycznych momentów. Karolina drży o przedwcześnie urodzone maluchy oraz problemy męża, które zmuszają go do opuszczenia rodziny. Ewa powodowana swoją impulsywnością przyczynia się niemal do upadku wydawnictwa a potem również do kryzysu małżeńskiego.

W powieści doskonale odnajdzie się każdy, kto lubi śmiać się i płakać wraz z bohaterami. Książka jest napisana lekkim stylem, z humorem i prostotą. Autorka kładzie w niej nacisk na miłość i przyjaźń... a może odwrotnie? Może nawet ważniejsza jest przyjaźń? Ale ważne są też marzenia i dążenie do ich spełnienia, mimo że bywa trudno. Gorąco polecam!


Książka przeczytana w ramach wyzwań: Daj się zaczarować Kasi Michalak, Polacy nie gęsi..., Trójka e-pik (maj), Z literą w tle, 52 książki

poniedziałek, 22 października 2012

Julian Tuwim "Słoń Trąbalski"

„Był sobie słoń, wielki jak słoń…” Takimi słowami rozpoczyna się historia zapominalskiego słonia Tomasza Trąbalskiego. Szczerze mówiąc to nie wiem czy mogę o dziele Tuwima napisać, że przeczytałam je w październiku :) gdyż tak naprawdę to znam je już na pamięć - za sprawą mojej prawie dwuletniej córki. Historia słonia, który nie pamięta o spotkaniach, zapomniał imiona swoich dzieci i żony, swoje imię też przekręca jest u nas przedstawiana w formie demonstrowania na pluszowym słoniu :)

Opowieść jest urocza, zastanawiam się jedynie nad tym czy morał jest właściwy dla tak małych dzieci – słoń nie potrafi trafić do lekarza i tak naprawdę jego pamięć płatająca figle, wciąż jest kłopotliwa.

Książka przeczytana w ramach wyzwań: Niezapomniane lektury z naszego dzieciństwa, Trójka e-pik (październik), Polacy nie gęsi…, 52 książki
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...