Maria Ulatowska "Sosnowe dziedzictwo"

Maria Ulatowska to polska autorka, która dopiero na emeryturze znalazła czas na spełnienie swojego marzenia o napisaniu książki. Wcześniej całym jej życiem była rodzina i prawo dewizowe. "Sosnowe dziedzictwo" jest jej debiutem literackim.

Akcja książki rozpoczyna się w czerwcu 2009 roku, kiedy to Anna Towiańska przyjeżdża na Kujawy, do Towian. Czeka tam na nią jej dziedzictwo - piętrowy dwór szlachecki otoczony sosnami, z jeziorem i ogromem nowych znajomości. Ledwie Aneczka dotarła do Sosnówki z mecenasem Antonim Witkowskim a już znalazła się życzliwa starsza pani chętna do pomocy w sprzątaniu dworu - Irena Malinka.
Oglądając zrujnowany budynek Anna znajduje psa, który wymaga pomocy weterynarza. Znajda okazuje się być suczką i dostaje od nowej właścicielki imię Szyszka. A dzięki konieczności wizyty w lecznicy spotyka sympatycznego Grzegorza Skalskiego.
Bohaterka poznaje w Towianach również przemiłego parkingowego Dyzia i ekipę remontowo-budowlaną panów Koniecznych z Jackiem na czele.

Autorka przeplata wydarzenia z Towian historią przodków Anny Towiańskiej. Te rozdziały książki nie są już tak optymistyczne ani obfitujące w sielankowe codzienne życie. Jest to bowiem czas powstania warszawskiego - sierpień 1944 roku. Czas, gdy życie ludzkie nie było dla Niemców istotne. Gdy Polacy nie znali dnia ani godziny, kiedy zostaną wygnani z domu i zginą. Taki los spotkał bowiem przodków Anny.

Maria Ulatowska doskonale opisała panujące wtedy nastroje. Jako czytelnik czułam, jakbym była tam wtedy. Razem z bohaterami biegłam ulicami Warszawy, razem z dwunastoletnią Wiesią odkrywałam osierocone, płaczące niemowlę, razem z  bohaterami okrywałam kolejne tajemnice rodziny i płakałam, gdy umierali lub ginęli.

Byście i Wy mogli sami przeżyć po swojemu tą historię oraz odkryć jej tajemnice nie zdradzę więcej szczegółów z fabuły. Gdybym miała ocenić tą książkę, to dałabym jej maksymalną ilość punktów. Może i jestem nieobiektywna, gdyż uwielbiam powieści obyczajowe, ale ta książka mnie zauroczyła. Od dawna chciałam ją przeczytać i cieszę się, że mi się to udało jeszcze w tym roku. Gorąco zachęcam do jej przeczytania i kończę, gdyż czeka na mnie "Pensjonat Sosnówka", czyli kontunuacja "Sosnowego dziedzictwa".


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: Polacy nie gęsi, Debiuty pisarskie, 52 książki

oraz dzięki akcji Włóczykijka

Freeman Wills Crofts "Tajemnica Hog's Back"

Czasem powieść detektywistyczna rozpoczyna się od znalezienia ciała. Jednak w przypadku "Tajemnicy Hog's Back" trzeba przeczytać sporą część książki, by w ogóle uprzytomnić sobie, że tu miało miejsce morderstwo.

Autor opowiada historię sielankowego życia małżeństwa Julii i Jamesa Earle'ów, którzy mieszkają sobie w typowo angielskim piętrowym domku w hrabstwie Surrey. W odwiedziny przyjeżdża do nich siostra Julii - Marjorie oraz ich przyjaciółka Urszula. Czas upływa kobietom bardzo miło: opalają się, spacerują, czytają, odwiedzają dawno nie widzianych znajomych.

Jednak pewnego niedzielnego wieczoru w St. Kilda dochodzi do nietypowego zniknięcia. James Earle, który czytał w fotelu gazetę w porannych pantoflach, znika bez śladu. Czyżby wyszedł z domu, w październiku, bez płaszcza i kapelusza? Wszystko na to wskazuje, nie ma bowiem śladów zbrodni, nie ma ciała, nie ma świadków a wszyscy ewentualni podejrzani mają alibi.

Prowadzący tą sprawę Joseph French, inspektor Scotland Yardu analizuje wszystkie fakty, szuka wskazówek, zdobywa informacje potwierdzające lub zaprzeczające jego teoriom. Kiedy udaje mu się ustalić, że małżeństwo szanowanego doktora nie było udane a do jego żony zalecał się sąsiad Reggie Slade zaczyna podejrzewać ich o morderstwo. Jednak przeczy temu fakt, że James był widziany w Londynie z piękną kobietą, twierdząc, iż był wtedy na polu golfowym. Gdy French natrafia na trop tajemniczej kobiety - pielęgniarki Heleny Nankivel - okazuje się, że ona również zniknęła. To z kolei przemawia za ucieczką pary kochanków.

Nie wiadomo do jakich wniosków doszedłby w rezultacie inspektor French, bowiem w St. Kilda znika ktoś jeszcze...

Może nie jest to książka w stylu Agathy Christie, barwna czy z fajerwerkami, ale czyta się ją z zapartym tchem, by wraz z prowadzącym śledztwo odkrywać nowe jego elementy. Zgadzam się z tym, że Freeman Wills Crofts skupił się przede wszystkim na faktach, postacie przedstawił bardzo prosto, bez zbędnego rozpisywania się. Jednak jak się sami przekonacie, czytając ten świetnie napisany kryminał, jego kunszt pisarski widoczny w analizie alibi mieszkańców Hog's Back jest niesamowity. Nawet ja, znawczyni wielu kryminałów i pokrętnych toków myślenia nie byłam w stanie rozpracować choćby ułamka jego teorii.

Gwarantuję dobrze spożytkowany czas podczas czytania "Tajemnicy Hog's Back".


Książka przeczytana w ramach wyzwań: Z literą w tle, Trójka e-pik (grudzień), 52 książki
Baza recenzji Syndykatu ZwB 

Książka znalazła się na mojej półce dzięki akcji "Drugie życie książki" - zdobyłam ją podczas Targów Książki w Krakowie, oddając na wymianę swoje egzemplarze.

Aneta Cierechowicz "Skarby hrabiego"

"Skarby hrabiego" to współczesna opowieść dla młodzieży. Kiedy po nią sięgałam, sądziłam że to bardziej książka dla dorosłych, jednak myślę, iż czytelnik w każdym wieku może być zadowolony z tej lektury.

W grudniu 1939 roku w podpoznańskim Kobylepolu hrabia Mycielski wraz z woźnicą Kajetanem ukryli pod ziemią "skarb".
Wiele lat później, w roku 2000, pewna trzynastoletnia dziewczynka - Kryśka, podsłuchała na przystanku rozmowę dwóch starszych panów. Wynikało z niej, że w okolicach poznańskiej Malty ukryty jest skarb. Informacja bardzo ją zaciekawiła. Los postanowił sprzyjać nastolatce i dopomóc jej w przeżyciu przygody. Krystyna obiecała zająć się w weekend dziećmi swej - mieszkającej w Kobylepolu - kuzynki Heleny: ośmioletnim Adasiem oraz dwuletnim Gabrielem, ponieważ Państwo Stokrotkiewiczowie postanowili wyjechać. Dziewczynka zaprosiła do poszukiwań swoje trzynastoletnie koleżanki oraz znajomych z klasy maturalnej, na miejscu pojawiła się również jedna z nauczycielek. Pod pretekstem pikniku, na polanie przy ulicy arcybiskupa Walerego Dymka, zaczęli kopać. Czy udało im się dostać do zasypanych pomieszczeń w ruinach dawnego pałacu? Owszem. Poszukiwacze dotarli do podziemnych korytarzy, jednak chęć odnalezienia skarbu, została zepchnięta przez nich na drugi tor. Ważniejszą stała się potrzeba przetrwania. Ale szczegółów nie zdradzę - odsyłam po nie do książki.

"Skarb hrabiego" to opowieść nie tylko o szukaniu skarbu. To przede wszystkim historia o utrwalaniu przyjaźni i wzajemnym zaufaniu, a także ... rodzącej się miłości. Nie brak tu sytuacji, w których młodzi ludzie mogli liczyć tylko na siebie nawzajem, musieli sobie pomagać i się wspierać. Stanowili grupę przyjaciół a chcąc wydostać się z trudnego położenia musieli odłożyć na bok antypatie i działać wspólnie.

Czy dzieciakom uda się wyjść cało z opresji? Czy odnajdą tytułowy skarb? I za jakie uczucia będę wdzięczni losowi? Serdecznie zapraszam do przeczytania książki Anety Cierechowicz.


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: Z literą w tle, Polacy nie gęsi..., 52 książki

Michael Connelly "Punkt widokowy"

Czy mieliście czasami tak, że kupiliście książkę za 10 złotych i nie spodziewaliście się po niej zbyt wiele? Liczyliście na miłe chwile, ale bez większych emocji czy bez dużej dawki wrażeń? Ale książka pozytywnie Was zaskoczyła? Ja mam tak z "Punktem widokowym". Wygląda niepozornie, cena nie obiecuje "złotych gór", a jednak... wpadłam jak śliwka w kompot... (porównanie spowodowane chyba przededniem Wigilii).

Akcja książki rozpoczyna się o północy, kiedy to w domu Hieronymusa Boscha dzwoni telefon. Pięćdziesięciosześcioletni detektyw ze specjalnej sekcji zabójstw otrzymuje od swojego szefa informację, że w pobliżu jego domu znaleziono ciało mężczyzny. Harry dzwoni po swojego nowego, trzydziestoletniego partnera, Ignacio Ferrasa i udaje się na miejsce zbrodni.
Punkt widokowy nad zaporą Mulholland odkrywa przed policjantami i agentami FBI zwłoki czterdziestodwuletniego fizyka medycznego Stanleya Kenta. Denat otrzymał dwie kule w tył głowy a na palcach dłoni miał dawkomierze pierścionkowe TLD, które mierzą dawkę promieniowania materiałów radioaktywnych. Bagażnik jego samochodu był pusty, jednak ślady wskazywały, iż Kent przewoził coś bardzo ciężkiego.

Gdy Bosch, wraz z agentką specjalną Rachel Walling z wydziału wywiadu taktycznego FBI, udają się do domu Kenta odnajdują tam jego żonę - nagą i skrępowaną. Okazuje się, że mordercy szantażowali Stanleya Kenta wysyłając mu mailem zdjęcie żony i żadając jak największej ilości radioaktywnego cezu.

W toku śledztwa udało się odnaleźć świadka morderstwa, a także odpowiedzieć na pytania: kto zabił, dlaczego i czy faktycznie sprawa jest taka prosta, na jaką wyglądała na początku.

Spotkałam się z opiniami, że jest to książka przewidywalna, krótka i nie dostarcza wrażeń. Nie mogę się z tym zgodzić, że jest przewidywalna. Dość trudno było mi się domyślić kto stoi za zabójstwem doktora Kenta. Że jest to książka krótka - to prawda, jednak obfituje w szybką akcję, wiele zwrotów akcji, doskonale prowadzone śledztwo. Ja nie mogłam się oderwać, póki nie poznałam prawdy. Polecam!


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: Z literą w tle, Trójka e-pik (grudzień), 52 książki
Baza recenzji Syndykatu ZwB 

Zwiastujmy dobrą nowinę

Kochani!

Z okazji nadchodzących wielkimi krokami Świąt Bożego Narodzenia, życzę Wam ciepła rodzinnego ogniska, wielu cudownych chwil spędzonych z tymi, których kochacie. Aby te Święta były dla Was czasem wyjątkowym.

 Życzę Wam zdrowia i radości, a także oczekiwanych przez Was prezentów (głównie książkowych:) )

stroik z Wigilii w 2007 roku