Sto lat! Sto lat!

Główka pełna pomysłów

Dwa lata temu, dokładnie o 8:03 rozległ się płacz dziecka. To był najpiękniejszy moment mojego życia - narodziła się moja córka - Patrycja.
Przez dwa lata swojego życia wypełniała moje dni łzami i uśmiechem. Dopóki dziecko nie nauczy się mówić, ten uśmiech motywuje do podejmowania codziennych obowiązków.
Potem pojawia się ból związany z ząbkowaniem oraz najpiękniejsze słowo na świecie: MAMA.
Z każdym kolejnym dniem miłość do tej małej istotki jest coraz większa. Dziecko więcej potrafi robić, mówić... Jakie to piękne chwile, gdy wracam z pracy a córcia wpycha mi się na kolana, przytula i chce by jej czytać bajki. Albo gdy wtulona we mnie wypija wieczorną porcję mleka i daje buziaka "na dobranoc". Dziękuję Ci, że jesteś. Kocham Cię, córeczko!

Ray Bradbury "Kroniki marsjańskie"

Czy można rozpocząć recenzję książki science fiction od stwierdzenia, że: nie lubię książek tego typu? Nie wiem, ale niniejszym rozpoczynam.
Jakoś nie przemawiają do mnie pozycje z tego gatunku. Wolę czytać o ludziach z krwi i kości, wolę książki, w których jest konkretna sinusoida akcji.

"Kroniki marsjańskie" to zbiór opowiadań o Marsie i Marsjanach. Autor opisuje kilka wypraw z planety Ziemi na planetę Mars i przyjęcie ludzi przez tamtejszych mieszkańców...
A jak wyobrażacie sobie Marsjan? Nie, nie, oni nie są zielonymi ludzikami z trąbkami zamiast uszu. Marsjanie mają żółte oczy, brązową skórę oraz po sześć palców u każdej dłoni. Przynajmniej tak wyglądają według opisu Ray'a Bradbury.

Na Marsie panują podobne warunki do ziemskich i dlatego nawet my - Ziemianie - możemy tam normalnie żyć. Powietrze jest bardziej rozrzedzone, ale mieszkańcy planety Mars również hodują geranium, mają ołowiane szybki w oknach domków oraz wernady z huśtawkami. A wieczorami słychać grę na pianinie.

Jakie były przygody tych, którzy kolejnymi wyprawami udawali się na Marsa? Członkowie jednej z wypraw zostali uznani za chorych psychicznie, gdy próbowali wyjaśnić, iż przylecieli rakietą z Ziemi. Kolejna ekspedycja spotkała się z - pozornie - sympatycznym przyjęciem, zostali bowiem zaproszeni do swoich rodzinnych domów przez dziadków, rodziców czy rodzeństwo, którzy zmarli wiele lat wcześniej na Ziemi. Jednak okazało się, że był to podstęp - to Marsjanie zmienili swoją powierzchowność, by zgładzić Ziemian.
Następne opowiadania zawierają przede wszystkim opis grupowych lotów na Marsa, często na zawsze. Bardzo ciekawy jest rozdział  dotyczący wyprawy Murzynów na czwartą planetę.

Jeśli ktoś lubi tego typu książki, ta pozycja spełni jego oczekiwania. Jednak wszystkim tym, którzy nie darzą sympatią science fiction - odradzam.

"Kroniki marsjańskie" z Kolekcji Gazety Wyborczej - XX wiek tom 20, z myślą o science fiction do wyzwania, pożyczyła mi Weronika S. - dzięki :)

Książka przeczytana w ramach wyzwań: Trójka e-pik (listopad), 52 książki

Joan Lovery Nixon "Panna detektyw"

"Panna detektyw" to książka z cyklu "Przygody i tajemnice"  Wydawnictwa C&T. We wrześniu miałam okazję czytać "Potrzebna atrakcyjna mama" Caroline Plaisted z tej samej serii.

Główną bohaterką, a zarazem narratorką, jest nastoletnia Jennifer Jakes, córka słynnej pisarki kryminałów - Madeline. Jenny często musi pełnić rolę nieoficjalnego rzecznika prasowego swojej mamy oraz jej menadżera, gdyż pani Jakes żyje często w świecie wymyślonym przez siebie w powieściach.

Obie panie Jakes zostały zaproszone do znanego w San Antonio hotelu. Celem wyjazdu było huczne przyjęcie wydane przez Arnolda Harmony'ego - kuzyna Madeline - z okazji jego osiemdziesiątych ósmych urodzin. Po uroczystej kolacji miała zostać odczytana zmieniona wersja jego testamentu. Starszy pan z dozą złośliwości i przekory zorganizował odczyt, chciał bowiem widzieć miny swojej rodziny i współpracowników, gdy poznają treść dokumentu. Po swojej śmierci nie miałby przecież takiej możliwości.

Niestety, prawnik rodziny nie zdołał odczytać testamentu Arnolda. Do sali, gdzie wszyscy oczekiwali na jubilata, wbiegł bowiem jego służący i oznajmił, że pan Harmony został zamordowany. Który? Dziadek, syn czy wnuk? Tego nie zdradzę.

Śledztwo w tej sprawie prowadzi sierżant Sam Donovan z wydziału zabójstw miejscowej policji. Genialną współpracowniczką okazuje się być Madeline Jakes, choć chyba bardziej błyskotliwe pytania i przemyślenia padają z ust Jenny. Nieocenioną pomoc, prowadzący dochodzenie, mają w osobie Carlosa - bagażowego z hotelu, który zaprzyjaźnia się z nastolatką i jej mamą.

W książce nie brakuje zaskakujących zdarzeń, zwrotów akcji, tajemniczych postaci, cyjanku czy pościgów. Są też próby uciszenia niewygodnych śledczych - wymarzony kryminał.

Przyznam szczerze, że książka mimo, iż przeznaczona jest dla młodzieży trzymała mnie w napięciu jak prawdziwy, "dorosły" kryminał. Nie odgadłam zbyt szybko kto zabił ani dlaczego. Książka jest napisana bardzo przystępnie, a dokładne pytania i podpowiedzi Jenny sprawiają, że wiele szczegółów śledztwa jest przedstawiona czytelnikowi wprost a nie zawoalowana.
Jest to lekka i przyjemna lektura, którą czyta się szybko z dwóch powodów: jest niezbyt gruba a przede wszystkim akcja toczy się szybko, bez zbędnych opisów czy dialogów.

Książka przeczytana w ramach wyzwań: Z literą w tle, 52 książki

Malutki pościk - malutka rocznica

Mój tort weselny

Wczoraj mój blog obchodził malutką rocznicę - pół roku istnienia w blogosferze.
Niestety wczoraj nie mogłam nic napisać - nie miałam dostępu do internetu, a że to pół roku to obliczyłam właśnie wczoraj.

Z tej okazji chciałabym podziękować wszystkim, którzy do mnie zaglądają. Regularnie lub tylko czasem. Tym, którzy zostawiają komentarze, obserwują (już 22 osoby :) Blog ma ponad 3 tysiące wyświetleń. Nie mogę się doczekać, gdy na liczniku pojawi się piękna liczba 3333 :)

Myślę też o konkursie, w końcu przez pół roku nic takiego u mnie się nie pojawiło, ale ostatnio moje myślenie jest kiepskie - skupiam się na chorobach mojej córci... :(

Agatha Christie "Godzina zero"

Postaci pisarki - Agathy Christie - nie trzeba miłośnikom literatury kryminalnej przedstawiać.  Napiszę jednak dwie ciekawostki, które zostały wydrukowane na okładce "Godziny zero". "Tylko Biblia i dzieła Szekspira osiągnęły większe nakłady niż jej książki. Napisała 78 powieści kryminalnych, 19 sztuk teatralnych i 6 książek podpisanych pseudonimem Mary Westmacott."

Co oznacza tytuł "Godzina zero"? Nadkomisarz Battle, który prowadzi śledztwo w niniejszej książce wyjaśnia, że jest to moment popełnienia morderstwa. Jednak - według niego - błędem jest, iż relacje dotyczące zabójstw lub książki zaczynają się w momencie ich popełnienia. "Morderstwo jest kulminacją rozmaitych okoliczności, które splatają się w określonym momencie i w określonym punkcie."

Autorka napisała "Godzinę zero" właśnie według tej zasady, czyli nie rozpoczęła książki od morderstwa. Najpierw zostały przedstawione sylwetki wszystkich bohaterów.
W szpitalnej atmosferze poznajemy historię nieudanej próby samobójczej Angusa MacWhirter'a, w którego chęć do życia próbuje tchnąć rudowłosa pielęgniarka. Mówi do pacjenta ważne słowa: "Gdzieś może wystarczyć sama pana obecność, nawet nie jakieś czyny, po prostu obecność w określonym miejscu i określonym czasie."
Kolejny podrozdział opisuje mordercę i jego planowanie zbrodni, jednak bez wskazania kto nim jest, zaś już w następnym podrozdziale czytelnik zaznajamia się ze sposobami działania nadkomisarza Battle. Tym razem występuje on jako ojciec i wyjaśnia sprawę kradzieży w internacie córki - Sylvii, do których dziewczyna się przyznała.
Pisarka przedstawia również młodego sportowca, Nevile'a Strange'a oraz jego piękną żonę Kay, którzy wiodą pozornie szczęśliwe życie, bez kłopotów i zmartwień. Poznajemy ich w momencie, gdy dyskutują na temat wyjazdu do Gull's Point, gdzie mieszka lady Camilli Tresilian, która wraz z nieżyjącym już mężem wychowała Nevile'a.
Również w domu pani Camilli przyjazd państwa Strange jest ważnym tematem dyskusji. Ponadsiedemdziesięcioletnia dama zastanawia się, wraz ze swoją daleką krewną - Mary Aldin, dlaczego w tym samym terminie co państwo Strange, odwiedzi ich również pierwsza żona Nevile'a - Audrey.
Udział w dramacie biorą również Ted Latimer, Thomas Royde oraz pan Treves, osoby nie mniej barwne i tajemnicze od pozostałych.

Jak będzie przebiegało spotkanie w gościnie u lady Tresilian? Czyja śmierć została misternie zaplanowana? Kto zabił? Odpowiedzi na te pytania czekają w "Godzinie zero".


Książka przeczytana w ramach wyzwań: Trójka e-pik (listopad), Na tropie Agathy, 52 książki
Wpis z tagiem: Baza recenzji Syndykatu ZwB